http://www.sosyomat.com/ tr-tr 40 blog: yOLcv Derdim ki Kendinden memnunum Halinden Bulunduğu yerden Seni gördükçe Gözlerim Bir yansımadan öte Görememiş gözlerim Senin çekmiş geriye dönmüş dikkatin Ben en dipteyim Hani şu ''merdivensiz kör kuyularda'' Hiç göremediğin yerdeyim En dipte Sendeyim Uysal bir binektir şimdi bana her şeytanın Yok üstelik çalan bir bandoneon Peki Nasıl bir tango okumaktır cana bu kadın Gözlerde yaş yüreğim hüzün Sarı kehribar yeşili çalar bir an Sonra an be an Uysal bir inektir Yok değil An be! An! Çok şey mi istediğim? Bir an! Lahza bulmacalarda En kısa birim i zaman Aklımsa taze lohusa - Ölü doğum - Hemen gömün Aklım, hiç ona sorulmayan Kocaman bir kristal, ışık vurmayan Her yanlarım kesik Kesik kesik; kesif kesif; kan Görücüye çıkacağım birazdan Yorgun gözlerim Yollarda unutulmaktan Unutulması olmuş yolların Dımdındıdıdım dımdındıdıdım Aklım şimdi Binicisiz kalmış bir attır Meydanında savaşın Dımdındıdıdım dımdındıdıdım Bir de şu sesler kulağımı yakın Bu mahşer yerinden kaçsam ama nasıl? Biniciye mi baksam? Ya sağ ya ölü Dokuz canlı kutudaki kedi Hem sağ hem ölü Sağ ise bu kaçıncı ölümden dönüşü? Hatırlama çabası Sayamıyorum ki Daha ikilere gelmedik Ya da elektrikler kesik Dımdındıdıdım dımdındıdıdım Her yanda her renk Pat pat pat Sonsuz bir aydınlık Kör edici bir ışık Simsiyah bir karanlık Ne o ne o hem o hep o Sesler ahh bir de o sesler Dımdındıdıdım dımdındıdıdım Kör müzik bay sağır Asenkron çata pat O ses, bir gürültü ve saçma bir görüntü Baba oğuldan sonra mı doğmuş Galiba ayarım bozmuş Sonra/sız/an bir telaş Ve perde Alkış mı kıyamet Dımdındıdıdım dımdındıdıdım Yeter ki sen eğil Dımdındıdıdım dımdındıdıdım Uysal Bir binektir şimdi bana Her şeytan İnan Dım Dın Dı Dı Dım Sen yoksun ya Ben hep sen - deyim - Diyeyim *** Zehra Eren'e sevgiyle Sat, 06 Sep 2008 12:17:11 GMT 1998206-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1998206 Kim o? Kim o!!?? Çatlama geldim işte! Sen miydin Neden benim demiyorsun Hoşgeldin gelsene Kahve içer misin sen de Geç otur bir sigara sar kendine Biliyor musun Az önce ben de seni düşünüyordum Özledim seni Neden bana hiç uğramıyor diyordum Küsecektim neredeyse Umarım süt istemezsin kahvene Süttozu istersen var ama Eğer bozulmadıysa Neden oturmuyorsun Konuşmuyorsun Kötü birşey mi var Neden susuyorsun? Elinde birşey mi var Neden arkanda saklıyorsun O bana mı Bir hediye? Neden göstermiyorsun Demek ne olduğunu söylemeyeceksin Dur! Ben tahmin edeyim o halde Bana bir hediye! Bir bilet mi yoksa; o hep istediğim! Beni buralardan alıp götürecek olan! Evet! Görüyorum parıltısını! Ucu sivri ve keskin bir bilet! Saklama Haydi ver onu gitmeliyim! Haydi ver onu bana! Haydi!.. Haydi!.. Haydi!.. Haydi!!. VeraaAaaaaah! Yuvarlanıyorum Duyamıyorum Göremiyorum Tanımıyorum Bilmiyorum Hissetmiyorum Konuşamıyorum Gülümsüyorum Sus konuşma Üşüyorum Sarıl bana düşüyorum Ağlama susuyorum Neredesin Nerede dudak payım teşekkür eder im Wed, 20 Aug 2008 16:24:07 GMT 1922008-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1922008 Uzuyor Uzuyor Uzuyordu bacakları Kaf dağına sanki Yavaş yavaş Adım adım Çıkmalı Bu Merdiveni Susamıştı gözleri İki kara sürahi Kana kana İçecekti Aklına gelse Rüya görmesi Sorsam bilir mi ki Hayat ile dans etmeyi Öyle- sine Bir kadın Ki Bad ı anber İçilesi Bil ki İşte bu yoldur Cennete açılan kapı İşte bu yoldur Bil ki Sun, 10 Aug 2008 14:19:55 GMT 1876311-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1876311 . . . Medeniyet Eski ve Kötücül (Sabutai- Conan the Barbarian) . . . Anlam ötede Ne farkeder Bir adım ileride Bir adım geride Anlam vermek Yalınız kalmak Bir adım ötede Kendi kendine Bir devasa bomboş Hiçlikde Nerdesin Şükran Sen de git Hicran Sevgi Saygı Lütfen Sen gel evet sen Sen taze gelin Ha evet cik Ünlemeni isterim Sertleşti sessizlerim Yakalım gecemizim . . . Wed, 30 Jul 2008 12:30:21 GMT 1816683-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1816683 ben seni fakir zannettim ben gibi yoksa bir yoksul bir dilenci im ece Sun, 27 Jul 2008 12:57:08 GMT 1802943-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1802943 Ben şair değilim Kadınlar dizer ya da örer sözleri Ben bir avcıyım Kabilemdeki diğer erkekler gibi Yasak Ormana gitmiştim Avlanmak için Döndüm Gece'nin iblisleri ile Örttüğü Yasak Orman'a Geceleri girip avlanan o eski erlerin hikayetiyle büyümüştüm gecelerce sabahlağarak Unuttun uz mu? Kendi sakalımla kirlenmiş olmalı Yüzüm Yara bere içinde Görünmüyor mu Karanlık/da Yasak Ormana giren her avcı gibi Uykusuz ve yorgunum Huzursuz Kısa tutmak isterim Size birkaç iblis kellesi getirdim Birini girişe astım Bir diğerini heybeme tıktım Sonsuza dek fısıldarlar böyle Aldırmayın Sözlerimde varsa eğer bir örgü tartı dizim Canımın öte yanındandır Affedin Yalnız İblislerden bir iribaş son nefesini vermeden kılıcımın altında fısıldayarak dedi ki : '' Yasak Orman aslında size mirastı. Sonra ceza geldi. Tek ceza. Tek suça. Varlığa kötülük etmeyi düşünmek Varlığa ihanet etmektir. Cezası Ölüm. Hiç yaşamamış olmak. '' Son nefes ve indirdim kılıcımı Ak ve karanlık sularda dövülmüş Çiftesuverilmiş Atayadigarı Neyse boşverin bunları Nihayetinde bir iblis idi doğruyu beklememeli Avın tadını çıkarın ve eğlenin ( bir genel gülümseme ) Kadın Şarap getir de Avı bereketlendirelim ( bir özel gülümseme ) Ha Unutmadan Dikkat etmeli yerken Zehirler çünkü iyice çiğnemezsen İblis eti Söz ( bir garip gülümseme ) Fri, 25 Jul 2008 02:43:01 GMT 1795035-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1795035 . . . bir hiçin özgüveni hiçgüven . . . kraterlerini gösterdik en büyüğünden ta dibine dek ayı utandırdık bin bir gece güzeli iken oldu kara kuru bir ölü biz ettik onu hak sen etme bir Thu, 24 Jul 2008 14:18:57 GMT 1792521-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1792521 BıRaktım zaten Kendimi O yüksek yeR(a)- den Çok uzun zamandan BeRi Düşeceğim yeR Belli Senin de düştüğün YeR Alıp kaçacağım KendileRini Fri, 11 Jul 2008 11:26:06 GMT 1734042-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1734042 Aşkın hüzün hali Söz yok Sus ve pus.. http://www.futuristika.org/2008/01/26/yves-klein-volare-ve-dusmek-uzerine/ Sun, 29 Jun 2008 20:13:52 GMT 1678625-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1678625 . . . Toprak ve Su tanıştı önce... Çocukları Balçık oldu sonra... Onu Ateşin yanına çırak verdi anababası... İşinde iyice pişsin ilim öğrensin diye... Balçık çocuk, büyüyüp piştiğini düşününce ayrıldı ustasından , Mawi ülkeye doğru yola çıktı... Yedidağların ardındaydı Mawi ülke Toprak ülkesine bakan... Oraya varınca etrafına uzun uzun baktı sonra derin , mavi bir nefes çekti ve bıraktı kendini o mavi suların içine... Annesinin eskiden bir deniz kızı olarak yaşadığı o ülkenin sularına... Önce nefesi kesildi, soluk alamaz oldu ; ama sonra içindeki ateşin, öfkenin, isteğin (ve ne kadar can yakıcı noktası varsa) söndüğünü hissetti ilkin... Kara bir balçıktan olan bedeninin erimeye başladığını hissetti sonra... eridi... eridi... eridi... Ta ki tek bir su damlası olarak kalana dek... Böylece seyretti suyu suyun içinde uzun süre... Ne kocaman, ne renkli, ne güzel bir ülkeydi burası böyle... Neden sonra Mawi ülkeye ilk girdiği anı hatırladı... İçine çektiği o ilk nefesi, tazelenişi, yeni bir dünyaya ilk adımı atmanın verdiği o yeni heyecanı... Gözlerini tekrar açtı, etrafına şöyle uzun uzun baktı ve derin bir nefes aldı... . . . [Balçık Kitabı - Balçıkoğlanın Mawi Ülkeye Yolculuğu'ndan özet] *** Kısmetse yakında : Balçıkoğlanın Ataları Kitabı'ndan... Balçıkoğlan Toprak Ülkesindeyken ... Toprak Ülkesine Dönüş... Mavi Balçık... vs... vs... Sat, 21 Jun 2008 17:54:05 GMT 1637519-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1637519 *** '' Hepimiz aynı mum'un ışığıyız... Sadece o mu(a)m'a yakınlıklarımız farklı... Bizi birbirimizden farklı tutan tek neden bu... '' . . . Kirişçi yayını fırlattığında, hedefi vurup vurmadığına dair hiçbir şüphesi kalmamıştır. Nereyi vurduğuna karar vermiştir bile... Onun düşünmesi gereken, seçmesi gereken tek şey yayını niçin kullanacağıdır... Bunun kararı da zaten çok önceden verilmiştir... . . . Kirişini her zaman savaşmak için kullanmaz o; çoğu zaman kiriş'inde birikmiş kor'u temizlemek, onu akkor haline getirmek için arş'esini çıkarır, kirişinin derdini dinler. Zaten kendileri gibi dertleri de birdir onların... . . . Sun, 15 Jun 2008 13:30:31 GMT 1611248-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1611248 GECİKMELİ BİR(ÇOK) TEŞEKKÜR Beni doğuran tüm kadınlara… Bedenimi, aklımı, ruhumu doğuran kadınlara… Belki adlarını bile unuttuğum; irili ufaklı tüm parçalarımı doğuran kadınlara… Beni var edenlere…(çektikleri tüm doğum sancılarına rağmen) Tüm annelerime… Biliyorum ki benim duyduğum acılar sizinkilerden her zaman daha az ve katlanılabilirdi. Beden ve aklımın anneleri… Ruhumun sevgili ebeleri… Sizler görevlerinizi yaptınız. Sıra benim kendimi bir bütün olarak doğurmamda… Sizler benden vazgeçmeyi göze alarak beni doğurdunuz. Ben de ben’den vazgeçmeyi göze alıp kendimi doğuracağım. Sizlerden ödünç aldığım şefkatle… İyi ki vardınız… Hep var olunuz… KENDİme NOTlar’dan Tarih: (belirtilmemiş) ben ŞİMDİ koydum adını… Thu, 17 Apr 2008 23:24:05 GMT 1345519-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1345519 Kızmayın çokça gülümsüyorum diye Gülümsemek istiyorum dağa, taşa Sağa, sola Çiçeğe, can’a Sana Gülümsemek istiyorum Sadece gülümsemek Bana göre Her gülümseme yarım Her gülümseme eksik İçimdeki hıçkırıkları söndüren Her gülümse Parça Pinçik Tue, 15 Apr 2008 19:36:55 GMT 1337106-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1337106 BİR simgedir sadece gözleri görünen kadın Bir kadına duyulan aşk böyle olmalı Olabildiğince gerçek İnsan’a AŞK kadar yalın Erkeklerim Kadınlarım Canlarım İsterse(k) örtelim gözlerimizi Ama KAPATMAyalım Bu daha çok ÖLÜM Mon, 14 Apr 2008 20:23:29 GMT 1333046-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1333046 QUANTITATİF Efendi her an evinde olsun… İnsan yaşayan olduğu zaman evrenin efendisidir. Efendi evinden uzun süre uzak kalırsa evi uşaklar yönetmeye başlar… Evin kahyası akıldır… ama her şeye rağmen sonuçta o da sadece uşaktır. Yani efendilikten uzaktır. Efendilik insanın kendi(sesi) oluşudur. Evinde oluşu ise öncelikle bedeninde olmakla başlayan, yaşadığı çevre ve dünyada olması; geniş anlamıyla evreninde olmasıdır. Olunan yer tamamı ile kişiliğin kendiliğinden seçimidir. Eskilerin deyimiyle kamil insan; olgunlaşmış; tekamül etmiş insandır. Yani evrim geçirmiş, bir anlamda özdevrimini yapmış insandır. Dans edebilir de etmeyebilir de. Bu tamamen özkeyfine kalmış bir şeydir. Entelektüel dilimize Fransa’dan kalkıp gelmiş yerleşmiş halidir. Tabi genel anlayıştaki gibi kitabi bilgi depolayan bilgi hamalı kişi anlamında değil. Aksine, evrenin her an apaçık sayfalarını okuyup bilen anlamında. Efendinin özeti hoşgörüdür. h o ş g ö r ü ne güzel bir kelime Efendi hoşgörü sahibidir de. hoşgörü onun doğal halidir… Efendinin uzun süre evde olmamasıyla başlayan sorunların hepsi efendi’nin sorumluluğudur. Zaten bütün bu sorunlar efendi’nin eve dönüş haberiyle en kaotikten başlayarak yavaşlayan hızlarla çözümlenmeye başlar.Efendi’nin eve gelişi ile de sonlanır. Sözün kısası efendi eve dönmelidir. Evin giriş kapısı da kalptir, yürektir. Efendinin evine döndüğü dünyada, yani efendinin dünyasında herkes efendi’dir. Herkes kendi evinin efendisidir. “ Onları affet ne yaptıklarını bilmiyorlar “ sözü birçok efendi’nin ya çarmıha gerilirken ya asılırken ya da yakılırken ki sözüdür; kendi evinin efendisinin sözü… Şimdi yapılacak şey insanoğlu çarmıha gerilip, derisi yüzülmeden efendi’nin evine dönmesidir… Yukarıdaki cümle daha önce, iş çarmıha gelmeden söylenmelidir. Yani e f e n di eşittir h o ş g ö r ü ve affetme(unutma)…. Savunulacak her şey son tahlilde doğrudur… Yanlış dediğimiz şey sadece eksik tanımlanmış bir doğrudur; diğer her olasılığı reddettiği, görmediği için (duymadığı,bilmediği,kayıtlanmadığı için) Yine buradan bakarsak zaten her şey yanlıştır çünkü eksiktir. Gerçek ise hayat her an bir yeni’ye açılır çünkü o’nun mekaniği, fiziği, kimyası zaten bunun üzerine kurulmuştur.Sonsuza dek. her an yeni bir tamamlanmadır… Evrimin evrensel kanununda hayatın yeri her zaman eğrinin (+) tarafındadır. Bu gerçekler nedeniyle efendi hoşgörülü ve affedicidir. Alçakgönüllüdür ama asla alçak tanımlamasını almaz. Bu tanım o’ndan ebediyen uzaklaşmıştır. O her yeni an’la birlikte yeni bir varoluşa yeni bir tamamlanmaya ulaşmaktadır… Bunun gerçekleşmediği anda efendi evde değil demektir. Bu da varlığın yokluğu anlamına gelir ama bu da hayat’ın denklemdeki yeri nedeniyle imkansızdır. (+) evrim yönü Efendinin evde olması insanın her an hayat’ta olması demektir, varoluşu boyunca… Efendi her an kendinin eskimişliğini kabul ve affetmekte(unutmakta) ; yeni varlığa kucak açmaktadır… Efendi hiçbir zaman hayat’tan kopmaz, hep hattadır… EGO efendi ile en çok karıştırılır. Efendinin tek ego’su korkusuzca kendi kendi(se)si oluş isteğine bağlanmıştır. Genel tanımların dışındadır. Bu ise sadece efendi’nin eve geliş haberidir… EGO efendiye değil eve, daha doğrusu ev halkına özgüdür… Akıl efendi olmadığında evi yönetir, baş uşaktır… Uşak (dilimizin ne kadar güzel olduğunun göstergelerinden biri daha) aynı zamanda ‘çocuk’ anlamında kullanılır. Yani ‘aklı ermez’… Akıl’ı kullanan yoksa akıl da ‘ermez’… Eni sonu sadece bir ‘uşak’tır… Efendi beyin’ine, beden’ine, akıl’ına uşaklık yaptırabilendir; onları hak’kıyla yönetebilen… Eski deyimle aynı sıra ile söylersek ‘’eline, beline, diline hakim olan’’… O kişi yani o fend, gününün en sonunda akıl’ına tam hakim olduğunda evinin(evreninin) de efendisi olur… Efendice… Efendisiz... Sat, 12 Apr 2008 04:27:58 GMT 1324265-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1324265 KENDİme NOTlar’dan…. Tünel, çayevi saat:20.00 Hayatım sürekli bir tekrar içine girdi sanki…. Ne zaman başladı bu hep böyle miydi bilmiyorum… Günlük tutmaya başlamalı. Sürekli aynı hedefleri saptamaktan,sürekli aynı çukurlara yuvarlanmaktan bıktım ve yoruldum…. Her tekrar daha sert vurmaya başladı. Çukurlar derinleşmeye başladıkça hedefler de yaklaşıyordur belki kimbilir…. ?? Göremediğim ne?... Neyi eksik ya da yanlış yapıyorum… Ya da yapmıyorum…?? Hayat çok ama çok saçma… Neden bir şeylere anlam vermeye, bir şeylere tutunmaya ihtiyaç duyuyoruz?... Tutunamamaktansa tutunmamak daha iyi değil mi…?? Peki ama bu mümkün mü? Hayatımızdaki, kafamızdaki, içimizdeki, dışımızdaki her türlü bağı kesip atmak mümkün mü?... Bir anlamda bilinçli olarak delirmek mümkün mü?.. Peki bunun yöntemi ne olmalı?... Adım adım, yavaş yavaş mı yürümeli bu yolda yoksa birdenbire mi atlamalı boşluğa uçurumun bile olmadığı yerden…? Nereden başlamalı?......... **sayfa kenarı notu: Tut ellerimi bebek tut biraz…. Nevizade saat:23.00 Önce insanlardan, ilşkilerden mi kopmalı yoksa fikirlerden, doğrularımız dediğimiz stabil alanlardan mı?.. Sanırım önce içimizden başlamalı, zihnimizden… Zaten böylece dışarıdaki hayatımız da düşüncelerimizin değişimiyle değişmeye dönüşmeye başlayacaktır… Zihnimizdeki en stabil alanlar da sanırım iyi_kötü üzerine olan yargılarımız. Yapılması gereken ilk iş iyi, kötü,doğru,yanlış,güzel,çirkin gibi çok keskin kelimeleri dilimizden atmak… Kulağımıza çalındığında artık bize ait kelimeler olmadıklarının farkında olmak… “ Kusura bakmayın ama yapım aşamasındayım. Kendi kelimelerimi bulmaya gittim ve döner miyim ben de bilmiyorum. Umarım…” Elimde kalan susmak…………… … …………..28.05.2005 Fri, 11 Apr 2008 23:19:07 GMT 1323977-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1323977 Bu benim kitabımdır. Bu kitaptaki herkes ve herşey sadece benim hayalimdir... Kitabımızı bitirdiğinde bu kitaptaki herkes ve herşey sen unuttuğunda YoK olur. Tıpkı ben bu kitaba başlarken bu kitabın dışındaki herkes ve herşeyin YoK olması gibi... Kitabını tam anlamıyla okumak istiyorsan sen de bu kitap dışındaki herkesi ve herşeyi unutmalısın... Hazırsan başlayalım. 3......2.....1 ŞİMDİ Fri, 11 Apr 2008 04:27:44 GMT 1320436-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1320436 Aklın hakimi=Mesih Sonsuzluk zamanın yaptığı işlere aşıktır. Satranç oynayan amcam, neyi değiştirir Oyunda şah'ı sen alsan? Tohum atmadıktan sonra neye yarar tOprağın verimli olsa? Ey iki yüzlülük Ey sofu iblisliğim İnsim, cinsim. İnsan bedeni savaş meydanı değildir. Kutsal bir emanettir. Öyle davranılmalıdır. Herşey senin yüzünsuyu hürmetine. Herşeyin ters yüz olduğu, doğruya yanlış, yanlışa doğru denen bir dünyada yaşamak nasıl kolay olabilir??? Kadınlar buna izin vermemeli o zaman herşey düzelir. Erkekler buna izin vermemeli o zaman herşey düzelir. sine qua non: her yaratma önce bir yıkmadır. evet şahMAT........._ Fri, 11 Apr 2008 00:54:48 GMT 1320283-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1320283 Hataların Karşılıklı Bağışlanması; işte size Cennetin Kapıları... ...................William BLAKE.......... Wed, 09 Apr 2008 07:48:20 GMT 1313514-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1313514 Kara kaygının yerini yüreklilikle, kuşkunun yerini inançla, umutsuzluğun yerini umutla, kötülüğün yerini iyilikle, sızlanmanın yerini görevle, kuşkuculuğun yerini imanla, safsataların yerini soğukkanlılığın aldırmazlığıyla ve gururun yerini alçakgönüllülükle dolduruyorum. ..............................................Isidore Ducasse................. Sat, 05 Apr 2008 16:09:58 GMT 1300440-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1300440 gördüğün her insanı insan diyerek geçme,tANı.. gör içindeki binlerce kefensiz yatANı....................................... Thu, 06 Mar 2008 16:05:10 GMT 1204132-blog@http://www.sosyomat.com/ yOLcv http://yolcv.sosyomat.com/blog/1204132