yOLcv / ayaküstüce

..................................

şu an yaşadığı yer İstanbul.

    Korku ve umut ikiz kardeşlerdir...
    Biri bitmeden diğeri bitmez...
    Var olan bitirilemez...
    Ömrünü tamamlaması beklenir... Umulan zamanın kısa ve rahat geçmesidir... Bu umma miktarı kadar korku da birlikte gelir elbette... Ve yapacak hiç bir şey yoktur yine ummaktan başka... Korkunun sona ermesi umulur... Kardeş katli...

    yOLcv   22 Haziran 2008 16:29  

    Umut korkunun ardından yürümelidir her daim...
    Kardeşine göz kulak olmak ve nöbet geçirdiğinde onun bütün varlığına sarılıp ''herşey yolunda.. geçti artık'' diyebilmek için...

    yOLcv   22 Haziran 2008 16:37  

    Nöbet geçiren umut olursa kardeşi korku kilitlenir ve her ikisi de o sonsuz ıssızlıkta çıldırır bütün varlıklarıyla... Tek çözüm de birinin kendine gelmesini 'um'maktır... Ya yine umut kendine gelecektir ilk ya da korku kardeşine dönüşeceği bir noktaya ulaşacaktır umutu kendine getirmek için... Peki ama ya umutu korku olduğuna inandırırsa kendinin umut olduğunu zannederek...

    yOLcv   22 Haziran 2008 16:40  

    Korku saldırmaya başladıysa...
    Umut uyanıyor demektir...

    yOLcv   23 Haziran 2008 17:17