ayaküstüce

..................................

şu an yaşadığı yer İstanbul.

Bir selam vermeden geçmedim...

pekii   5 gün önce  

hem ne güzel yaptın...

yOLcv   4 gün önce  

bereketli şehirleri ve kırları çok dolaştık.
bütün ufukları gezdik.bu yoldan kimsenin geriye döndüğünü işitmedik.

yolcu gittiği yoldan bir daha dönmedi.

hayyam.

karakediningunlugu   6 gün önce  

Bak
Beklediğin ergeç gelir
Sen beklediğin yeri terketmemeye bak
Bak
Hedefine ergeç varırsın
Sen hedeften gözü ayırmamaya bak
Bak
Menziline elbet varır her yolcu
Sen adresi kaybetmemeye bak
Yok elimde bir adres derse
Sen yoldan çıkmamaya bak
Der herhangibi dost

eyvallah ve hoşgeldin.
(geç selam için kusura kalma birkaç gün solarayım dedim.)

yOLcv   4 gün önce  

iyi bir şarap bağından bellidir ve asmadaki renginden.ne hoş bir muamma yolcv.

merhaba dost. (.

karakediningunlugu   23 Ağustos 2008 23:14  

eyvallah ve merhaba dost :)

diyeceğim aynada gördüğü kendi deminin güzelliğidir yüzünü (y)üzüm zannetmesidir dostun :)

yOLcv   23 Ağustos 2008 23:21  

Hikaye
anladık, uzakta bir parıltı var ve
lirler de kırık
hüzün ve ölüm eşittir hırs oluyor orada
metrelerce geceye sarkıtılıyoruz
eski birer iki ölü gibi
şakaklarda mor damarlar
yetmiyor zaman dağınık düşleri
köreltilmiş gözleri sahiplenmeye

ve devam ediyor hayat
en lazım yerinden hızla incelmeye

Küçük İskender

yOLcv   05 Ağustos 2008 15:35  

yol ki yürekten ağıza açılan,dudakları kapısı sayan bedenin dehlizi...yol ses'i almış,kucağına,yanına,hadi gidelim demiş şiir denen muammaya,şiir uyuyormuş o arada,yol ve ses' in gelişini hissetmiş düş'lerinde...düş'ler telaşlanmış ve gizlenmiş us'un altına...ses aramış düş'lerini önce fısıltıyla sonra haykıra haykıra...

derken şiir kaldırmış us'un altını ve bir avuç almış eline düş'lerden,dökmüş bir kaç harfin ve hecenin arasına,yol utanmış bir başı ve bir sonu olduğundan yani eninin sınırlı oluşundan...genişlemiş yol ve evren doğmuş insanın dudaklarından...

o gün bu gündür ne şiirin bir sonu olabilmiş,ne de düşlerin bir sınırı.

yolcv.

hoş bir muamma.

karakediningunlugu   21 Temmuz 2008 23:22  

:) çok hoş
Teşekkür ederim dost

yOLcv   21 Temmuz 2008 23:40  

asıl ben seni okuyabildiğim için teşekkür ederim.

karakediningunlugu   21 Temmuz 2008 23:46  

hep böyle oldu düş(er)ken

zaman ez(il)di kendi isteğiyle...

gezgincenah   21 Temmuz 2008 13:04  

hep korkarız er(il)ken geçmek-
ten
zaman sadece
mekan ı tebdil iken
ve evet
ezilir kum taneleri zerreye
geçene dek
saatinden
istek(sizlik)le
bir düş/de

yOLcv   21 Temmuz 2008 15:00  

'' Storr'a göre Beethoven müziğini, yaşayan insanların onda yarattığı düşkırıklığı ve kine karşı düşlediği ideal bir sevgi ve dostluktan doğurmuştur. ''

yOLcv   01 Temmuz 2008 15:57  

'' Geçmişi bilebilmenin yolu yaşayan bir insanı, şu özel an içinde, bir geleceğe doğru kendini tasarlayışı içinde görebilmektir. '' .......Rollo May.......... (Yaratma Cesareti)

yOLcv   01 Temmuz 2008 15:37  

''...başka bir birey tarafından kabul edilme, insanı kendi varlığını yaşama sorunuyla yüzyüze gelmek üzere özgürleştirir. ''

yOLcv   01 Temmuz 2008 15:41  

'' Nevrotik kaygı ve suçluluk, varoluşsal kaygı ve suçlulukla yüzleşememekten ortaya çıkıyor. ''

yOLcv   01 Temmuz 2008 15:43  

'' Ölümle (insanın kendi varlığının hiçbir yankısını bulamadığı bir dünyayla) yüzyüze gelebilme yetisi (cesareti) gelişmenin ön koşuludur; insanın kendi bilincine varmasının ve kendini bulmasının ön koşulu... ''

yOLcv   01 Temmuz 2008 15:47  

'' Sevgi ve güvenin kazanılması birçok durumda insanın kendi varlığının farkındalığını, başka bilinçlerin varlık alanı uğruna indirgemesiyle, bu farkındalığı kendi varlığının bilinciyle değiştiremeden iğdiş etmesiyle sonuçlanıyor. ''

yOLcv   01 Temmuz 2008 15:52  

Korku ve umut ikiz kardeşlerdir...
Biri bitmeden diğeri bitmez...
Var olan bitirilemez...
Ömrünü tamamlaması beklenir... Umulan zamanın kısa ve rahat geçmesidir... Bu umma miktarı kadar korku da birlikte gelir elbette... Ve yapacak hiç bir şey yoktur yine ummaktan başka... Korkunun sona ermesi umulur... Kardeş katli...

yOLcv   22 Haziran 2008 16:29  

Umut korkunun ardından yürümelidir her daim...
Kardeşine göz kulak olmak ve nöbet geçirdiğinde onun bütün varlığına sarılıp ''herşey yolunda.. geçti artık'' diyebilmek için...

yOLcv   22 Haziran 2008 16:37  

Nöbet geçiren umut olursa kardeşi korku kilitlenir ve her ikisi de o sonsuz ıssızlıkta çıldırır bütün varlıklarıyla... Tek çözüm de birinin kendine gelmesini 'um'maktır... Ya yine umut kendine gelecektir ilk ya da korku kardeşine dönüşeceği bir noktaya ulaşacaktır umutu kendine getirmek için... Peki ama ya umutu korku olduğuna inandırırsa kendinin umut olduğunu zannederek...

yOLcv   22 Haziran 2008 16:40  

Korku saldırmaya başladıysa...
Umut uyanıyor demektir...

yOLcv   23 Haziran 2008 17:17  

teşekkür ederim adres için pjpjaylinfan...

http://bgd.org.tr/tr/index.html

yOLcv   15 Haziran 2008 13:23  

bgd.org.tr/

ilgileniniz...

pjpjaylinfan   15 Haziran 2008 12:13  

son not ekleyenler

yeniden eskiye doğru

  1. pekii
  2. yOLcv
  3. karakediningunlugu
  4. gezgincenah
  5. pjpjaylinfan